Το ...ανθρώπινο πρόσωπο του PacΜan

[MAFIA]

Μια από τις πιο δημοφιλείς και χαρακτηριστικές φιγούρες της δεκαετίας του 80, ο Pac-man, παίρνει σάρκα και οστά χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία και ...το παιχνίδι αρχίζει στους δρόμους της Σιγκαπούρης!

Το κλασικό ηλεκτρονικό παιχνίδι PacMan ξαναγεννιέται και αυτή τη φορά παίρνει …ανθρώπινη και τρισδιάστατη μορφή, με τη βοήθεια τεχνολογίας που ανέπτυξαν επιστήμονες του πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης με τη χρηματοδότηση του στρατού.


Ενώ η «εικονική πραγματικότητα» είναι μια τεχνολογία που εισαγάγει το χρήστη σε ένα περιβάλλον εξ ολοκλήρου οικοδομημένο από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, η τεχνολογία που χρησιμοποίησαν οι επιστήμονες στη Σιγκαπούρη συνδυάζει τη χρήση πληροφοριών τόσο από το πραγματικό όσο και από το ψηφιακό περιβάλλον, παράγοντας έτσι μια εκδοχή του πραγματικού περιβάλλοντος, όπως έχει μεταβληθεί από την ψηφιακή τεχνολογία.

Το αρχικό παιχνίδι, το οποίο κυκλοφόρησε το 1980, περιλαμβάνει τη χρήση ενός μοχλού για την κίνηση ενός μικρού κίτρινου χαρακτήρα, του PacMan, μέσα σε ένα πεδίο δύο διαστάσεων όπου βρίσκονται «τελείες». Σκοπός του παιχνιδιού είναι ο PacMan να συγκεντρώσει όσες περισσότερες μπορεί, ενώ την ίδια ώρα προσπαθεί να αποφύγει τα «φαντάσματα» που τον κυνηγούν.


Το νέο παιχνίδι, το οποίο ονομάστηκε «Ανθρώπινο PacMan», δεν είναι αποτέλεσμα τεράστιων αλλαγών στη φιλοσοφία του πρωτοτύπου: η ουσιαστική διαφορά είναι το η προβολή του πεδίου με τις «τελείες», αντί να γίνεται σε μία οθόνη, γίνεται στους δρόμους της πόλης (χωρίς να αλλάζει την εικόνα της δόμησης στην περιοχή), ενώ αυτή τη φορά οι διαστάσεις της προβαλλόμενης εικόνας είναι τρεις και όχι δύο όπως συνέβαινε στο δημοφιλές παιχνίδι του 80.

Οι παίκτες εισέρχονται στο πεδίο του παιχνιδιού με τη βοήθεια ενός υπολογιστή-ενδύματος, ενός ζευγαριού ακουστικών και ειδικών γυαλιών και επιλέγουν αν προτιμούν το ρόλο των «φαντασμάτων» ή του PacMan.

Οι κινήσεις όλων των παικτών είναι ανιχνεύσιμες μέσω δεκτών GPS receivers και αισθητήρων κίνησης, ενώ με τη βοήθεια ενός τοπικού ασύρματου δικτύου συνδέονται με τον κεντρικό υπολογιστή.

Οι κανόνες νέου παιχνιδιού δε διαφέρουν από τους αντίστοιχους του παιχνιδιού που αγάπησαν οι έφηβοι πριν δύο δεκαετίες.

Το πρωτότυπο στοιχεία σ’ αυτή την έκδοση του παιχνιδιού είναι ο συνδυασμός ψηφιακού και πραγματικού περιβάλλοντος: για παράδειγμα, κάθε παίκτης (μέσω των ειδικών γυαλιών) μπορεί να βλέπει στο βάθος του δρόμου τους πόντους που έχει συγκεντρώσει κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.


Πάντως, το ρόλο των «τελειών» παίζουν αληθινές κούπες ζάχαρη, που είναι τοποθετημένες στους δρόμους της πόλης και συνδεδεμένες με τη βοήθεια της τεχνολογίας των Bluetooth.

«Φαντάσματα» και PacMan «πιάνουν» ο ένας τον άλλο ακουμπώντας στον ώμο του αντιπάλου. Μπορούν ωστόσο να αλληλεπιδρούν και με όσους δε συμμετέχουν στο παιχνίδι, αλλά παρακολουθούν την εξέλιξή του και έχουν τη δυνατότητα να στείλουν μηνύματα στους παίκτες μέσω υπολογιστή.

Ο Adrian Cheok, ο οποίος, μαζί με τους συνεργάτες του στο Εργαστήριο Μεικτής Πραγματικότητας του Εθνικού Πανεπιστήμιου Σιγκαπούρης, βρίσκεται πίσω από την τεχνολογία που στηρίζει το «Ανθρώπινο PacMan», εξηγεί ότι αυτό το πρόγραμμα είναι πολύ πιο σοβαρό από ένα παιχνίδι: «Το "Ανθρώπινο PacMan" έχει τις ρίζες του σε σοβαρές έρευνες για την αλληλεπίδραση των ανθρώπων με το φυσικό κόσμο», τονίζει ο ίδιος με κείμενό του στο δικτυακό τόπο του προγράμματος.