Επειδή οι συλλέκτες πλήρωναν με περισσότερα και καλύτερα καρύδια για τις πεταλούδες από όσα η αρκούδα έπαιρνε για το μέλι, αποφάσισε να ασχοληθεί μόνο με το μάζεμα πεταλούδων. Το θέμα ήταν τι θα γινόταν με το μέλι της. Είχε ήδη πλησιάσει την μεγαλύτερη αρκούδα που είχε προτείνει να αγοράσει την παραγωγή της αλλά να αποσύρει μέρος της από την αγορά του δάσους. Η νεώτερη αρκούδα, όμως, έβλεπε ότι έτσι το συνολικό τίμημα για το μέλι της θα ήταν μικρό και αποφάσισε να βρει άλλον αγοραστή. Αυτός βρέθηκε σε μία άλλη αρκούδα που είχε, μόλις, μετακομίσει από διπλανό δάσος και καλοέβλεπε την συμμετοχή της στην ομάδα. Η τελευταία είπε: "Για να δούμε την αξία του μελιού σου. 12 καρύδια το κιλό Χ τόσα κιλά το χρόνο Χ τόσα χρόνια που θα το έχω = 1200 καρύδια". Η άλλη όμως απάντησε: "Τι λες καλέ. 18 καρύδια το κιλό Χ τόσα κιλά το χρόνο Χ τόσα χρόνια που θα το έχεις = 1800 καρύδια.". Η αλήθεια ήταν πως το κιλό αγοραζόταν με 12 καρύδια αλλά η νεώτερη αρκούδα έκανε ένα κόλπο για να ανεβάσει την τιμή του. Βρήκε κάποιους σκίουρους και τους έδινε καρύδια για να αγοράζουν το μέλι της σε υψηλότερη τιμή. Σε μία εβδομάδα το μέλι είχε φθάσει να πωλείται με 18 καρύδια το κιλό. Η συμφωνία κλείστηκε αλλά υπήρχαν δύο προβλήματα
Κατ' αρχήν ένας νόμος του δάσους επέβαλε στην αγοράστρια αρκούδα εφόσον αγόρασε μεγάλη ποσότητα μελιού με 18 καρύδια να προσφέρει επίσης 18 καρύδια το κιλό και στις υπόλοιπες αρκούδες που αν ήθελαν θα μπορούσαν να πωλήσουν, όλη την παραγωγή τους, σε αυτή την τιμή. Και δεύτερον αν αποκαλύπτοταν η τιμή πώλησης θα ερχόταν το συμβούλιο του δάσους και θα απαιτούσε κάποια καρύδια, λόγω "υπεραξίας" λέξη που κανένας δεν ήξερε τι πραγματικά σήμαινε. Στο μεταξύ, όλο το δάσος είχε μάθει για την συμφωνία τους και άρχισε να προετοιμάζεται για την πώληση. Η αγοράστρια αρκούδα ζήτησε από την πρώτη να δηλώσει πως δεν πουλάει το μέλι της και επιπλέον να την βοηθήσει στην μείωση της τιμής του μελιού της που έπρεπε να φθάσει γύρω στα 7 έως 9 καρύδια το κιλό ώστε κανείς να μην μπορέσει να πωλήσει σε τέτοια χαμηλή τιμή. Η πωλήτρια αρκούδα πρότεινε ως δικαιολογία της λύσης της συμφωνίας τα λίγα καρύδια που θα έπαιρνε. Η αγοράστρια αρκούδα βρήκε άλλη δικαιολογία. Αυτό δεν δημιουργούσε πρόβλημα γιατί είχαν "πιαστεί" και κάποιες αλεπούδες (οι κήρυκες του δάσους) που θα βοηθούσαν στο να μπερδευτεί ο κόσμος - κυρίως οι σκίουροι - και να πέσει η τιμή του μελιού στο επιθυμητό επίπεδο. Έτσι κι έγινε και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα...
Ηθικό δίδαγμα της ιστορίας; Οι αρκούδες είναι καλύτερες στους υπολογισμούς με καρύδια...
