Με την ματιά των αριθμών 28/6/2004
Posted: Tue Jun 29, 2004 12:20 am
Μια ανάσα πριν τον μεγάλο τελικό, ο Κώστας Γαλάνης, παρουσιάζει τα συν και τα πλην των τεσσάρων μονομάχων. Κάνει συγκρίσεις, αναλύει επιθέσεις και άμυνες και δίνει ενδιαφέροντα στοιχεία για την δυναμικότητά τους. Βασιζόμενος στα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάζει η ERTonline, μέσω του ειδικού της site για το EURO, μοιράζει τις πιθανότητες για την πρόκριση μεταξύ των αντιπάλων, απλώνοντας με τον καλύτερο τρόπο τα χαρτιά που κρατάει η κάθε ομάδα στα χέρια της, λίγο πριν τα κατεβάσει στην τσόχα του γηπέδου, για να κάνει τη μεγάλη μπάζα.
Δύο ίδια κόλπα στο καρέ των άσσων
Είναι απίστευτο το γεγονός ότι, προσπαθώντας να κάνουμε συγκρίσεις μεταξύ των τεσσάρων καλύτερων ευρωπαίων, έχουμε απλώσει ανάμεσα στα χαρτιά τους και αυτό της Εθνικής μας.
Είναι όμως πραγματικότητα ότι οι τέσσερις άσσοι της τράπουλας είναι αυτοί και δεν είναι άλλοι. Οπως είναι επίσης πραγματικότητα, ότι όσο μοιάζουν αυτοί οι άσσοι μεταξύ τους, τόσο διαφέρουν ο ένας από τον άλλο.
Ας δούμε κατ’ αρχήν τι έχουν να επιδείξουν τόσο στο ενεργητικό τους όσο και στο παθητικό τους οι αντίπαλοι των ημιτελικών:
ΕΠΙΘΕΣΗ
ΑΜΥΝΑ
γκολ
σουτ
γκολ
σουτ
Τσεχία
10
72 ( 1/7 )
4
47 ( 1/12 )
Ελλάδα
5
33 ( 1/7 )
4
60 ( 1/15 )
Πορτογαλία
6
85 ( 1/14 )
4
40 ( 1/10 )
Ολλανδία
6
79 ( 1/13 )
4
60 ( 1/15 )
Μία πρώτη παρατήρηση είναι ότι και οι τέσσερις έχουν δεχθεί από τέσσερα γκολ.
Μία δεύτερη είναι ότι ανά ζεύγος οι αντίπαλοι έχουν το ίδιο ποσοστό επιτυχίας στην επίθεση. Τσέχοι και Ελληνες (1/7), ενώ Πορτογάλοι και Ολλανδοί το διπλάσιο.
Μία τρίτη παρατήρηση είναι ότι ενώ οι Τσέχοι έχουν ακριβώς τα διπλά στοιχεία στην επίθεση απ΄ότι εμείς (10 γκολ έναντι 5 και 72 σουτ έναντι 33) οι άλλοι είναι στο ίδιο μήκος κύματος (6 γκολ στις 80 περίπου τελικές προσπάθειες).
Μία τέταρτη λέει ότι οι τρείς από τις τέσσερις ομάδες έχουν σουτάρει συνολικά πάνω από 70 φορές, ενώ εμείς φαντάζουμε σαν φτωχοί συγγενείς με λιγότερο από τις μισές.
Τέλος, μία πέμπτη παρατήρηση είναι ότι υπάρχει ένας, πιο φτωχός συγγενής από εμάς, οι Πορτογάλοι που είναι η μόνη ομάδα με χειρότερο ποσοστό στην άμυνα απ’ ό,τι στην επίθεση, δηλαδή τρώνε πιό εύκολα, απ’ ό,τι βάζουν.
Επί της ουσίας έχουμε δύο μάχες, όπου στη δεύτερη οι αντίπαλοι μοιάζουν μεταξύ τους, ενώ στην πρώτη δείχνει σαν άνιση μάχη μεταξύ Δαυίδ και Γολιάθ.
Το ερώτημα είναι λοιπόν τι τύχη έχουμε εμείς απέναντι στους Τσέχους και τι θα μπορούσε να συμβεί στον άλλο ημιτελικό μεταξύ της Ολλανδίας και της Πορτογαλίας.
Αν πάμε μερικές μέρες πίσω ανατρέχοντας σε κάποια άλλα ματς θα διαπιστώσουμε ότι και τα δύο κόλπα τάχουμε δει.
Κόλπο 1 (η Τσεχία μοιάζει υπερβολικά της Γαλλίας) :
Τις παραμονές του αγώνα Ελλάδας – Γαλλίας η σύγκριση των δύο αντιπάλων αποκάλυπτε ότι και οι δύο ομάδες έχουν τα ίδια ποσοστά στην επίθεση (1/7) όπως και τώρα, μόνο που οι Γάλλοι είχαν, μέχρι τη στιγμή εκείνη, σουτάρει και σκοράρει τις διπλάσιες φορές (7/50) απ’ ότι εμείς (4/28), όπως συμβαίνει τώρα με τους Τσέχους.
Στον αντίποδα, εμείς είχαμε δεχθεί 4 γκολ από 47 σουτ (1/12), ενώ οι Γάλλοι είχαν 4 γκολ από 28 (1/7), ένα ποσοστό χειρότερο από το δικό μας, όπως επίσης συμβαίνει τώρα με τους Τσέχους.
Έχουμε λοιπόν τις ίδιες δυσκολίες μπροστά μας, όπως λίγες μέρες πριν με τους Γάλλους, και αν αναρωτηθεί κανείς τι χρειάζεται για να περάσουμε, η απάντηση είναι ότι είχαμε με τους Γάλλους, τύχη, διότι τσαμπουκά και ικανότητες έχουμε.
Κόλπο 2 (η Ολλανδία μοιάζει υπερβολικά της Ισπανίας) :
Λίγο πριν γίνει το δικό μας ματς εναντίον της Γαλλίας είχαν αναμετρηθεί οι Πορτογάλοι με τους Ισπανούς σε ένα αγώνα ζωής ή θανάτου.
Και τους δύο τους είχαμε στον όμιλό μας και τους είχαμε περάσει από «ακτίνες» διαπιστώνοντας τις ίδιες "σκιές": Δυστοκία στην επίθεση (1 γκολ κάθε 14-15 σουτ) και ποσοστό ίδιο έως και χειρότερο στην άμυνα.
Να λοιπόν, που και η Πορτογαλία άμεσα, όπως τότε, καλείται να αντιμετωπίσει ένα όμοιο με την Ισπανία αντίπαλο, που στα μάτια του κόσμου έχει το προβάδισμα.
Πολύς κόσμος έχει αναρωτηθεί αν τελικά είχαμε τύχη που βρεθήκαμε ως το σημείο αυτό. Ναι, είχαμε τύχη, όχι όμως μέσα στους αγώνες, όσο πριν από αυτούς. Μας ήρθε στα χέρια "μπαλαντέρ" όταν κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε πρώτα τους Πορτογάλους και τελευταίους τους Ρώσους.
Για σκεφθείτε τι θα είχε συμβεί αν παιζόταν η πρόκριση την τελευταία αγωνιστική με τους Ισπανούς ή τους διοργανωτές;
Είχαμε τύχη, που χάσαμε από τους Ρώσους και πέσαμε κόντρα στη Γαλλία, γιατί η κόντρα με την Αγγλία, που είχε την καλύτερη επίθεση στο Euro (10 γκολ) ίσως να μην ήταν η καλύτερη επιλογή.
Είχαμε τύχη, πού όλοι οι παίκτες βρίσκονται στην καλύτερη στιγμή τους και από αγώνα σε αγώνα ανεβάζουν ο καθένας την απόδοση του. Και αυτό φαίνεται από τις ατομικές κατατάξεις, που κάθε αγωνιστική τα παιδά είναι όλα και πιό ψηλά.
Ίσως είχαμε τύχη, που ο Μίκης Θεοδωράκης, 9 μήνες πρίν, σε ανύποπτη στιγμή, μόλις έχοντας συνθέσει τον "ύμνο" της Εθνικής Ομάδας, μας είχε διαβεβαιώσει ότι έφτιαξε ένα ύμνο ...γούρικο.
Μια γούρικη δήλωση 28/6/2004
Ήταν μια μαγική βραδιά. 12 –10-2003. Η Εθνική μας ομάδα με το πέναλτι του Τσιάρτα, μόλις έχει κερδίσει την Βόρεια Ιρλανδία και έχει εξασφαλίσει και μαθηματικά την πρόκριση στα τελικά του EURO. Όλοι βρίσκονται στον έβδομο ουρανό, καθώς βλέπουν τους παίκτες του Ότο Ρεχάγκελ, όλοι μια γροθιά να πανηγυρίζουν την πρόκριση της Ελλάδας στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Παρών και ο μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, ως επίσημος προσκεκλημένος της ΕΠΟ. Πριν την έναρξη είχε ακουστεί από τα μεγάφωνα του γηπέδου "Απόστολος Νικολαΐδης", ο νέος ύμνος της Εθνικής που τον είχε συνθέσει ο ίδιος. Και αυτός με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, είχε βάλει την δική του πινελιά, σε μια ομάδα που μας κάνει να αισθανόμαστε εθνικά περήφανοι. Εμφανώς χαρούμενος τότε είχε δηλώσει: "Ο αγώνας ήταν σκληρός και δύσκολος αλλά τελικά τα καταφέραμε. Ελπίζω να τα πάμε καλά και στην Πορτογαλία και να φτάσουμε ψηλά, γιατί όχι και μέχρι τον τελικό. Ο ύμνος που έγραψα για την Εθνική είναι ένας. . . γούρικος ύμνος, για να βάζουμε γκολ. Είμαι πολύ χαρούμενος που αποδείχτηκε τυχερός για την Εθνική μας Ομάδα και συνδυάστηκε με αυτή τη μεγάλη επιτυχία του ελληνικού ποδοσφαίρου, αυτή τη σπουδαία πρόκριση". Η τύχη που έφερε στην εθνική μας φαίνεται να είναι ακόμα σε ισχύ. Η Ελλάδα συνεχίζει να ανεβαίνει ακόμα πιο ψηλά προς την κορυφή του Ευρωπαϊκού Ποδοσφαίρου. Ελπίζουμε να μας κρατήσει ακόμα λίγο. Το χρειαζόμαστε τώρα που φτάνουμε στο τέλος.
Δύο ίδια κόλπα στο καρέ των άσσων
Είναι απίστευτο το γεγονός ότι, προσπαθώντας να κάνουμε συγκρίσεις μεταξύ των τεσσάρων καλύτερων ευρωπαίων, έχουμε απλώσει ανάμεσα στα χαρτιά τους και αυτό της Εθνικής μας.
Είναι όμως πραγματικότητα ότι οι τέσσερις άσσοι της τράπουλας είναι αυτοί και δεν είναι άλλοι. Οπως είναι επίσης πραγματικότητα, ότι όσο μοιάζουν αυτοί οι άσσοι μεταξύ τους, τόσο διαφέρουν ο ένας από τον άλλο.
Ας δούμε κατ’ αρχήν τι έχουν να επιδείξουν τόσο στο ενεργητικό τους όσο και στο παθητικό τους οι αντίπαλοι των ημιτελικών:
ΕΠΙΘΕΣΗ
ΑΜΥΝΑ
γκολ
σουτ
γκολ
σουτ
Τσεχία
10
72 ( 1/7 )
4
47 ( 1/12 )
Ελλάδα
5
33 ( 1/7 )
4
60 ( 1/15 )
Πορτογαλία
6
85 ( 1/14 )
4
40 ( 1/10 )
Ολλανδία
6
79 ( 1/13 )
4
60 ( 1/15 )
Μία πρώτη παρατήρηση είναι ότι και οι τέσσερις έχουν δεχθεί από τέσσερα γκολ.
Μία δεύτερη είναι ότι ανά ζεύγος οι αντίπαλοι έχουν το ίδιο ποσοστό επιτυχίας στην επίθεση. Τσέχοι και Ελληνες (1/7), ενώ Πορτογάλοι και Ολλανδοί το διπλάσιο.
Μία τρίτη παρατήρηση είναι ότι ενώ οι Τσέχοι έχουν ακριβώς τα διπλά στοιχεία στην επίθεση απ΄ότι εμείς (10 γκολ έναντι 5 και 72 σουτ έναντι 33) οι άλλοι είναι στο ίδιο μήκος κύματος (6 γκολ στις 80 περίπου τελικές προσπάθειες).
Μία τέταρτη λέει ότι οι τρείς από τις τέσσερις ομάδες έχουν σουτάρει συνολικά πάνω από 70 φορές, ενώ εμείς φαντάζουμε σαν φτωχοί συγγενείς με λιγότερο από τις μισές.
Τέλος, μία πέμπτη παρατήρηση είναι ότι υπάρχει ένας, πιο φτωχός συγγενής από εμάς, οι Πορτογάλοι που είναι η μόνη ομάδα με χειρότερο ποσοστό στην άμυνα απ’ ό,τι στην επίθεση, δηλαδή τρώνε πιό εύκολα, απ’ ό,τι βάζουν.
Επί της ουσίας έχουμε δύο μάχες, όπου στη δεύτερη οι αντίπαλοι μοιάζουν μεταξύ τους, ενώ στην πρώτη δείχνει σαν άνιση μάχη μεταξύ Δαυίδ και Γολιάθ.
Το ερώτημα είναι λοιπόν τι τύχη έχουμε εμείς απέναντι στους Τσέχους και τι θα μπορούσε να συμβεί στον άλλο ημιτελικό μεταξύ της Ολλανδίας και της Πορτογαλίας.
Αν πάμε μερικές μέρες πίσω ανατρέχοντας σε κάποια άλλα ματς θα διαπιστώσουμε ότι και τα δύο κόλπα τάχουμε δει.
Κόλπο 1 (η Τσεχία μοιάζει υπερβολικά της Γαλλίας) :
Τις παραμονές του αγώνα Ελλάδας – Γαλλίας η σύγκριση των δύο αντιπάλων αποκάλυπτε ότι και οι δύο ομάδες έχουν τα ίδια ποσοστά στην επίθεση (1/7) όπως και τώρα, μόνο που οι Γάλλοι είχαν, μέχρι τη στιγμή εκείνη, σουτάρει και σκοράρει τις διπλάσιες φορές (7/50) απ’ ότι εμείς (4/28), όπως συμβαίνει τώρα με τους Τσέχους.
Στον αντίποδα, εμείς είχαμε δεχθεί 4 γκολ από 47 σουτ (1/12), ενώ οι Γάλλοι είχαν 4 γκολ από 28 (1/7), ένα ποσοστό χειρότερο από το δικό μας, όπως επίσης συμβαίνει τώρα με τους Τσέχους.
Έχουμε λοιπόν τις ίδιες δυσκολίες μπροστά μας, όπως λίγες μέρες πριν με τους Γάλλους, και αν αναρωτηθεί κανείς τι χρειάζεται για να περάσουμε, η απάντηση είναι ότι είχαμε με τους Γάλλους, τύχη, διότι τσαμπουκά και ικανότητες έχουμε.
Κόλπο 2 (η Ολλανδία μοιάζει υπερβολικά της Ισπανίας) :
Λίγο πριν γίνει το δικό μας ματς εναντίον της Γαλλίας είχαν αναμετρηθεί οι Πορτογάλοι με τους Ισπανούς σε ένα αγώνα ζωής ή θανάτου.
Και τους δύο τους είχαμε στον όμιλό μας και τους είχαμε περάσει από «ακτίνες» διαπιστώνοντας τις ίδιες "σκιές": Δυστοκία στην επίθεση (1 γκολ κάθε 14-15 σουτ) και ποσοστό ίδιο έως και χειρότερο στην άμυνα.
Να λοιπόν, που και η Πορτογαλία άμεσα, όπως τότε, καλείται να αντιμετωπίσει ένα όμοιο με την Ισπανία αντίπαλο, που στα μάτια του κόσμου έχει το προβάδισμα.
Πολύς κόσμος έχει αναρωτηθεί αν τελικά είχαμε τύχη που βρεθήκαμε ως το σημείο αυτό. Ναι, είχαμε τύχη, όχι όμως μέσα στους αγώνες, όσο πριν από αυτούς. Μας ήρθε στα χέρια "μπαλαντέρ" όταν κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε πρώτα τους Πορτογάλους και τελευταίους τους Ρώσους.
Για σκεφθείτε τι θα είχε συμβεί αν παιζόταν η πρόκριση την τελευταία αγωνιστική με τους Ισπανούς ή τους διοργανωτές;
Είχαμε τύχη, που χάσαμε από τους Ρώσους και πέσαμε κόντρα στη Γαλλία, γιατί η κόντρα με την Αγγλία, που είχε την καλύτερη επίθεση στο Euro (10 γκολ) ίσως να μην ήταν η καλύτερη επιλογή.
Είχαμε τύχη, πού όλοι οι παίκτες βρίσκονται στην καλύτερη στιγμή τους και από αγώνα σε αγώνα ανεβάζουν ο καθένας την απόδοση του. Και αυτό φαίνεται από τις ατομικές κατατάξεις, που κάθε αγωνιστική τα παιδά είναι όλα και πιό ψηλά.
Ίσως είχαμε τύχη, που ο Μίκης Θεοδωράκης, 9 μήνες πρίν, σε ανύποπτη στιγμή, μόλις έχοντας συνθέσει τον "ύμνο" της Εθνικής Ομάδας, μας είχε διαβεβαιώσει ότι έφτιαξε ένα ύμνο ...γούρικο.
Μια γούρικη δήλωση 28/6/2004
Ήταν μια μαγική βραδιά. 12 –10-2003. Η Εθνική μας ομάδα με το πέναλτι του Τσιάρτα, μόλις έχει κερδίσει την Βόρεια Ιρλανδία και έχει εξασφαλίσει και μαθηματικά την πρόκριση στα τελικά του EURO. Όλοι βρίσκονται στον έβδομο ουρανό, καθώς βλέπουν τους παίκτες του Ότο Ρεχάγκελ, όλοι μια γροθιά να πανηγυρίζουν την πρόκριση της Ελλάδας στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Παρών και ο μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, ως επίσημος προσκεκλημένος της ΕΠΟ. Πριν την έναρξη είχε ακουστεί από τα μεγάφωνα του γηπέδου "Απόστολος Νικολαΐδης", ο νέος ύμνος της Εθνικής που τον είχε συνθέσει ο ίδιος. Και αυτός με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, είχε βάλει την δική του πινελιά, σε μια ομάδα που μας κάνει να αισθανόμαστε εθνικά περήφανοι. Εμφανώς χαρούμενος τότε είχε δηλώσει: "Ο αγώνας ήταν σκληρός και δύσκολος αλλά τελικά τα καταφέραμε. Ελπίζω να τα πάμε καλά και στην Πορτογαλία και να φτάσουμε ψηλά, γιατί όχι και μέχρι τον τελικό. Ο ύμνος που έγραψα για την Εθνική είναι ένας. . . γούρικος ύμνος, για να βάζουμε γκολ. Είμαι πολύ χαρούμενος που αποδείχτηκε τυχερός για την Εθνική μας Ομάδα και συνδυάστηκε με αυτή τη μεγάλη επιτυχία του ελληνικού ποδοσφαίρου, αυτή τη σπουδαία πρόκριση". Η τύχη που έφερε στην εθνική μας φαίνεται να είναι ακόμα σε ισχύ. Η Ελλάδα συνεχίζει να ανεβαίνει ακόμα πιο ψηλά προς την κορυφή του Ευρωπαϊκού Ποδοσφαίρου. Ελπίζουμε να μας κρατήσει ακόμα λίγο. Το χρειαζόμαστε τώρα που φτάνουμε στο τέλος.