Puntoclub

ναι καλα....

marianna chr wrote:

BLUE SCORPION wrote:

go!!!go!!! wrote: ναι τραβατε με κι ας κλαιω!ειναι που θα πηγαινες νωρις για υπνο

+1

Φιλη μου εχεις δικιο! οι αλλοι φταινε, εγω δεν ηθελα!

φιλη μου,σε πιστευω!!!!!!απο τα μαλλια σε τραβαγανε για να κατσεις

Καταλαβαίνεις ότι γέρασες από τη στιγμή που τα κεριά κοστίζουν περισσότερο από την τούρτα
· Οι ληστές ζητούν ή τα λεφτά ή τη ζωή σου. Οι γυναίκες και τα δυο
· Το μόνο κοινό που έχουν το National Geographic και το Playboy είναι ότι σου επιτρέπουν να δεις πολλά μέρη που ποτέ δε θα επισκεφτείς
· Ο ορισμός της κραυγαλέας σπατάλης για μένα είναι ένα λεωφορείο γεμάτο δικηγόρους που πέφτει στο γκρεμό κι έχει τρεις θέσεις άδειες
· Eγωιστής: ένα άτομο που ενδιαφέρεται περισσότερο για τον εαυτό του παρά για μένα

Καλές και κακές στιγμές έρχονται και παρέρχονται και η μαγκιά είναι να τις ξεζουμίζεις και να παίρνεις ότι μπορείς από αυτές.

Όλα είναι μέσα μας και πάντα θα βρίσκεται η στιγμή να βγουν και να φωνάξουν γιατί πνίγονται και μας πνίγουν.

Αρχή της νίκης είναι το θάρρος

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν, έτσι ξεκίνησα,
δεν με ρωτήσανε ζωή, μα σε συνήθισα
Σαν πληγωμένο αετόπουλο στο χώμα,
ψάχνω τη δύναμη να κρατηθώ ακόμα

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν, έτσι ξεκίνησα,
άλλα μου δείξανε και άλλα εγώ αντίκρισα
Θεέ μου κι ας ήξερα ποια μέρα θα πεθάνω
και του θανάτου μου γενέθλια να κάνω

Πάνω σε λάσπες και καρφιά
στ' άδικου κόσμου τη φωτιά πρωτοπερπάτησα
Ισορροπία σταθερή
για να προλάβω τη ζωή,
όμως την πάτησα

Μονό το "α" και το "χ"
στη σχολική μου εποχή
πρωτοσυλλάβισα
Γι αυτό το "αχ" και το "γιατί"
όπου βρεθώ μ' ακολουθεί
κι ας τριαντάρισα

Έτσι περνούσε ο καιρός
και γω στο δρόμο μου σκυφτός
έκανα όνειρα
Έτυχε να 'μαι απ' αυτούς
που κολυμπάνε στους αφρούς
και στα λασπόνερα

Λυπάμαι γιατί δεν μπορώ ν' αντέξω στο χωρισμό
και κάθε απόγευμα θλιμμένο σε θυμάμαι.
Με παίρνουνε τα δάκρυα, οι καημοί και τα παράπονα
και νιώθω τη ζωή μου να τελειώνει.*

Κάθε απόγευμα που έρχεται και φεύγει
μου παίρνει λίγο-λίγο τη ζώη,
τους χτύπους της καρδιάς μου λιγοστεύει
και αισθάνομαι πως πια δεν ζω πολύ.**

Δεν θέλω τέτοιους φίλους
δεν θέλω τέτοιους φίλους
Που να με κάνουνε πικρά να πληγωθώ
Δεν θέλω δεν θέλω δεν θέλω τέτοιους φίλους
Φίλους που θέλουν να με βλέπουν να πονώ

Το διάβασα στα μάτια σου
αυτό που τώρα κρύβεις στην ψυχή σου
πως θέλεις να χωρισουμέ
δεν ξέρεις πόσο με ματώνει η σιωπή σου

Μου τα πανε τα μάτια σου
αυτά που θέλουν να μου πουν τα δυό σου χείλη

Μου τα πανε τα μάτια σου
πως τώρα πια θέλεις να μείνουμε δυο φίλοι

Δεν θέλω τέτοιους φίλους
δεν θέλω τέτοιους φίλους
Που να με κάνουνε πικρά να πληγωθώ
Δεν θέλω δεν θέλω δεν θέλω τέτοιους φίλους
Φίλους που θέλουν να με βλέπουν να πονώ

Φόρεσε η νύχτα τα καλά της,
ήρθε απόψε να με βρεί
μέσα στο άδειο μου το σπίτι,
μια καλησπέρα να μου πεί.

Με ρώτησε γιατί είμαι μόνος,
γιατί δεν έχω συντροφιά
της είπα είχα μια αγάπη...
μα δεν την έχω τώρα πιά

Γιατί έχεις φύγει,
και δεν είπες ούτε λέξη,
γιατί έχεις φύγει
και δεν είπες ούτε γειά!

Γιατί έχεις φύγει,
μες στην νύχτα σαν τον κλέφτη,
και με αφήνεις,
να ζώ στη μοναξιά.

Και ένα απ τα μυστικά της
θέλησε η νύχτα να μου πεί,
πως άν τελειώσει μια αγάπη,
δεν τελειώνει και η ζωή,
μου είπε πως να βρω τον τρόπο,
για να γιατρέψω την καρδιά,
να κάνω δρόμο τα όνειρα μου...
να μη χαθώ στη μοναξιά!

Γιατί έχεις φύγει,
και δεν είπες ούτε λέξη,
γιατί έχεις φύγει
και δεν είπες ούτε γειά!

Γιατί έχεις φύγει,
μες στην νύχτα σαν τον κλέφτη,
και με αφήνεις,
να ζώ στη μοναξιά.

Είπες φεύγω μη με ψάξεις,
τη ζωή μας να ξεγράψεις,
αποφάσισες.
Και να ένα βράδυ παγωμένο
σε ένα κόσμο γκρεμισμένο,
με παράτησες,
τώρα πίνω στην υγειά σου,
για την ψέυτρα την καρδιά σου
που μ'αδίκησε,
στο γιατί δε βρίσκω άκρη
και σκουπίζω ένα δάκρυ,
που με νίκησε.

Δεν υπάρχω στη ζωή σου,
δεν κοιμάμαι πια μαζί σου,
το διαλύσαμε,
μα τα βράδια σε ζητάω,
νιώθω μόνος και πονάω
που χωρίσαμε...
Δεν υπάρχω πια,
σαν πλοίο που βουλιάζει,
με εγκατέλειψες,
δεν υπάρχω πια,
χωρίς εσένα...
δεν υπάρχω πια...

νωρις αρχισε το γλεντι σημερα!Μαριανναααααααααααααααααααααααααα

Είπες λόγια που θα μείνουν,
για πάντα στο μυαλό μου...
πως σου είχα γίνει βάρος,
και σε εκμεταλευόμουν.
Δεν ακούω πια κανέναν,
πάντα ζούσα μοναχός μου,
πόσο ντρέπομαι που ήσουν
η ζωή και ο θανατός μου!

Πουθενά δεν θα υπάρχω,
θα μαι άφαντος για σένα,
κι όλα όσα σε θυμίζουν
θλιβερά και σκουριασμένα...
πουθενά δεν θα υπάρχω,
θα μαι ευθεία στη στροφή σου...
μήπως έτσι καταλάβεις,
την αυτοκαταστροφή σου!



αχ ρε Πλουταρχε θεε!

go!!!go!!! wrote:νωρις αρχισε το γλεντι σημερα!Μαριανναααααααααααααααααααααααααα

αντε γεια μας!
χικ

κερνα ταβερνιαρη την ταβερνα...

Εγώ τα λάθη μου τα πλήρωσα ακριβά
Και δεν ζητώ συμπόνια από κανένα
Και αν τα όνειρά μου είναι καράβια στη στεριά
Και τα αισθήματά μου ερειπωμένα τραίνα
Έχω εμένα, έχω εμένα

Μόνη μου τα βράδια βγαίνω μόνη μου
Μόνη μου τα βράδια μόνη κλαίω
Μόνη μου μετρώ σημάδια μόνη μου
Μόνη μου φωνάζω φταίω

Εγώ για μένα
Και δεν θέλω άλλον κανένα
Τη ζωή μου σαν το κέρμα
Στον αέρα την πετάω

Εγώ για μένα
Και δεν θέλω άλλον κανένα
Έχω εμένα να μισώ
Και ν' αγαπάω


Μαριαννα δικο μας!