Puntoclub

Γι αυτους που φυγαν και δεν μαθαν ποτε και γι αυτους που θα ερθουν και δεν θα μαθουν ποτε.....

Μ' αεροπλάνα και βαπόρια
και με τους φίλους τους παλιούς
τριγυρνάμε στα σκοτάδια
κι όμως εσύ δε μας ακούς

Δε μας ακούς που τραγουδάμε
με φωνές ηλεκτρικές
μες στις υπόγειες στοές
ώσπου οι τροχιές μας συναντάνε
τις βασικές σου τις αρχές

Ο πατέρας μου ο μπάτης
ήρθε απ' τη Σμύρνη το '22
κι έζησε πενήντα χρόνια
σ' ένα κατώι μυστικό

Σ' αυτόν τον κοσμο όσοι αγαπούνε
τρώνε βρώμικο ψωμί
κι οι πόθοι τούς ακολουθούνε
υπόγεια διαδρομή

Χτες το βράδυ είδα ένα φίλο
σαν ξωτικό να τριγυρνά
πάνω στη μοτοσικλέτα
και πίσω τρέχανε σκυλιά

Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
βάλε στα ρούχα σου φωτιά
βάλε στα όργανα φωτιά
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα
η τρομερή μας η λαλιά

Τι παθατε?????
Δωστε και εσεις.....

μιλαμε δ το πιστευω..ειναι αδιανοητο..η αγαπη στην οποια οφειλονται ολα, μολις εστειλε μηνυμα..ειναι αδιανοητο..ειναι τρελο..εχω παθει πλακα

στην σκαλα ακουγονται τα βηματα σου
δεν εισαι εδω
πορτες ανοιγονται στο περασμα σου
δεν εισαι εδω
νιωθει το σωμα μου το αγγιγμα σου
ποναει το στομα μου απτα φιλια σου
τρεχουν στα ματια μου τα δακρυα σου
δεν εισαι εδω (χ4)
και ομως λεμε καλημερα
σχεδιαζουμε την μερα
θα ανταμοσουμε ταπογευμα μου λες
δεν εισαι εδω και ομως ρουχα στο κρεβατι
που παρατησες και κατι που χρειαζεσαι δεν θα ρθεις δεν το θες
δεν εισαι εδω και ομως λεμε καληνυχτα
μας αγκαλιασε η νυχτα το ρολοι ξαναγυρισε στο χθες
το ρολοι (χ2)

Μη με λυπάσαι διώξε με απόψε
σαν να 'μαι αγριολούλουδο
και τη ζωή μου κόψε
Εγώ γυμνός ξεκίνησα
εγώ πηγαίνω μόνος
Σπίτι μου είναι ο δρόμος
και τραγούδι μου ο πόνος
Διώξε με και μη λυπάσαι
τι θα γίνω μη φοβάσαι
κι αν χιονίζει και αν βρέχει
τ'αγριολούλουδο αντέχει

Μη με κρατήσεις μονάχα από συμπόνια
το κρύο το συνήθισα θ'αντεξω και τα χιόνια
Εγώ γυμνός ξεκίνησα
εγώ πηγαίνω μόνος
Σπίτι μου είναι ο δρόμος
και τραγούδι μου ο πόνος
Διώξε με και μη λυπάσαι
τι θα γίνω μη φοβάσαι
κι αν χιονίζει και αν βρέχει
τ'αγριολούλουδο αντέχει

silverrrrrrrr
θελεις κι αλλο?

Γι αυτους που φυγαν και δεν μαθαν ποτε και γι αυτους που θα ερθουν και δεν θα μαθουν ποτε.....

δ το εχω ξανακουσει αυτο

Blue στιλε το μσν σου με πμ...

dimitris95 wrote:

Γι αυτους που φυγαν και δεν μαθαν ποτε και γι αυτους που θα ερθουν και δεν θα μαθουν ποτε.....

δ το εχω ξανακουσει αυτο

Δικια μου ατακα Δημητρη....

dimitris95 wrote:μιλαμε δ το πιστευω..ειναι αδιανοητο..η αγαπη στην οποια οφειλονται ολα, μολις εστειλε μηνυμα..ειναι αδιανοητο..ειναι τρελο..εχω παθει πλακα

ετσι ειναι οταν νομιζεις οτι δεν θα σου στειλει τοτε σου στελνει
και οταν θες να σου στειλει δεν σου στελνει

marianna chr wrote: silverrrrrrrr
θελεις κι αλλο?

Αντεχεις???
Εγω εδω θα ειμαι μεχρι το πρωι και θα δινω....

δουλευω ρεεεεεεεεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
αλλα παμε λιγο ακομα!

εχουμε μπερδεψει τα μπουτια μας με τις αγαπες! οπως λεει κ ο μεγηστος τραγουδιστης σφακιαναης... ΑΓΑΠΗ ΤΗ ΔΥΣΚΟΛΟ ΠΡΑΓΜΑ!!!!!

στο στειλα σιλβερ
ελα ρε μαριανα αφου σε κοβω σου αρεσει δεν θες να φυγεις κατσε και πηγαινε καπακι για δουλεια

εφτασεεεεεεεεεεεεεε

Αρχή και φινάλε
σκοτάδι και φως
αγάπη πανάρχαιο δράμα
σ' ακούω καρδιά μου
δεν είμαι κουφός
αγάπη, τι δύσκολο πράγμα.

Σωρός αναμνήσεις
δεν πάει καιρός
αγάπη και γέλιο και κλάμα.
Στο τέλος δεν ήμουν
πολύ τυχερός
αγάπη, τι δύσκολο πράγμα.

Οι αγάπες χάνονται
σβήνουν σαν τ' αστέρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια.

Οι αγάπες χάνονται
σβήνουν σαν τ' αστέρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια.

Κολλάει ο χρόνος
δεν πάει εμπρός
και συ δεν μου στέλνεις πια γράμμα
δεν θες να με ξέρεις
λες κι είμαι εχθρός
αγάπη, τι δύσκολο πράγμα.

Οι αγάπες χάνονται
σβήνουν σαν τ' αστέρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια.

Οι αγάπες χάνονται
σβήνουν σαν τ' αστέρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια
φεύγουν σαν τα καλοκαίρια.

και αφου βαλω σε μια ταξη τα ασυμαζευτα
θα σου πω αν εισαι ενταξει τωρα μαζευτα
και αν κρατας το χαρακτηρα τον αλυγιστο
παρτον δρομο που σου πρεπει τον .....